احمديه

من ويكيبيديا، الموسوعه الحره
روح على: استكشاف، تدوير

الأحمَديّه (اوردو: احمدِیہ)‏, حركه دينيه إتأسست فى نهاية القرن ال19 و نشئت حوالين حياة و تعاليم مِرزا غُلام احمد |Mīrzā Ghulām Ahmad|‏ (1835–1908). غلام احمد كان شخصيه دينيه مهمه إدّعا انه وَفّا النبوءات بتاعة مُصلح العالم فى نهاية الزمان, و انه كان المرسل بتاع علم نهاية الحاجات, زى ما كان متنبّأ فى التعاليم التقليديه بتاعة اديان مختلفه فى العالم و يحقق النصر بتاع الاسلام زى شروط النبوّه الاسلاميه. هو قال انه كان المجدد للدين بتاع القرن ال14 الهجرى, و انه المهدى المنتظر اللى حيبشر بالرجوع التانى للمسيح, اللى موعود انه حيرجع تانى[1][2][3][4][5] قبل يوم القيامة. التركيز الاحمدى بييجى فى الايمان ان الاسلام هو اخر قانون للانسانيه زى ما إتوَحا لـ محمد و إحتياج الرجوع ليها هو الجوهر و الأصل بتاعها, اللى ضاعت فى القرون اللى فاتت. و بكده, الاحمديين بيشوفو نفسيهم انهم بيقودو إعادة إحياء و النشر المسالم للاسلام.[6] الاحمديين كانو من اقدم الطوايف المسلمه اللى راحت بريطانيا العظمى و بلاد تانيه غربيه.[6]

مِرزا غُلام احمد اسس الحركه فى 23 مارس 1889 و سمّاها احمدیہ مسلم جماعت |Ahmadiyya Muslim Jama'at| جماعة الاحمديه المسلمه),‏ و إتصوّرها انها تبقى تنشيط للاسلام. الاحمديين بيعتبرو نفسيهم مسلمين و بيقولو انهم بيمارسو الاسلام بشكله الاصلى; على اى حال, الأراء الاحمديه على معتقدات معينه فى الاسلام كانت جدليّه بالنسبه للمسلمين العاديين من اول ما الحركه إتولدت. فيه مسلمين عاديين كتير مابيعتبروش الاحمديين انهم مسلمين, بيستشهدو بالذات بالأراء الاحمديه على موت عيسى, المفهوم الاحمدى بتاع الجهاد و رأى الطايفه فى نَهى النبوّه (خَتم النبوّه) بإستشهاد مخصوص بتفاسير القرآن.[7]‏ فى دوَل اسلاميه كتير, دلوقتى الاحمديين إتهمّشو من الطايفه الأغلبيه فى المجتمع; بيتعرضو لإضطهاد قاسى و كبت متنظم و ده خلاّ احمديين كتير يهاجرو و يستقرو فى حته تانيه.[8][9]

ملاحظات[تعديل]

لينكات[تعديل]

Commons-logo.svg
فيه فايلات فى تصانيف ويكيميديا كومونز عن:
احمديه