جلال الدين الرومى
من ويكيبيديا، الموسوعه الحره
جلال الدين الرومى هو محمد بن محمد بن حسين بهاء الدين البلخى (1207 - 1273) أديب و فقيه ومنظِّر و قانونى صوفى. أصوله فارسيه و اتعرف بالرومى اكمنه قضى حياته فى الأناضول ( بلاد الروم ) عند الروم السلاجقه ( تركيا الحاليه ).
صاحبه المقرب و استاذه الروحى كان الشاعر الفارسى شمس التبريزى اللى عاش معاه اربعين سنه فى بيت واحد في قونيا عاصمة السلاجقه فى الأناضول.
اتولد جلال الدين الرومى في منطقة بلخ في خراسان ( حالياً فى أفغانستان ) فى 30 سبتمبر 1207م.و اتوفى سنة 1273 في قونيا.
بعد وفاته أسس أتباعه و ابنه سلطان ولد " الطريقه المولويه " الصوفيه و اللي اشتهرت بدراويشها و رقصهم الروحانى الدوارى (المولوى) على انغام موسيقيه و اشعار كتبها جلال الدين الرومى.
أعماله [تعديل]
شعره
- المثنوى: قصايد بالفارسى واللي بيسميه الصوفيين الكتاب المقدس الفارسى , بيعتبر من أهم الكتب الصوفيه الشعريه.
- الديوان الكبير أو ديوان شمس التبريزى واللي كتبه فى ذكرى وفاة صاحبه و ملهمه فى طريق التصوف و الشعر.
- الرباعيات: 3318 بيت.
نثره
- كتاب فيه ما فيه: كتاب بيحتوى على 71 محاضره للرومي.
- المجالس السبعة: تجميع لمواعظ و محاضرات الرومى.
- الرسائل: رسايل كتبها بالفارسى لمريديه و معارفه و رجال الدوله .
اقطاب الصوفيه الأربعه [تعديل]
شوف كمان [تعديل]
