عيد النيروز

من ويكيبيديا، الموسوعه الحره
روح على: استكشاف، تدوير
Coptic Orthodox Cross.jpg

عيد النيروز ، عيد مصرى و هو عيد السنه القبطيه فى أول شهر توت كان بيحتفل بيه فى العصور الوسطى و العصر المملوكى. والمؤرخين بيعتقدوا إنه متوارث من أيام الفراعنه اللى كانوا بيحتفلوا بيه عشان يكرموا النيل. وده السبب إن كل المصريين بغض النظر عن ديانتهم كانوا بيحتفلوا بيه.

فى العصر الفاطمى كان عيد من اكبر اعياد مصر و كانت بتتعمل فيه مهرجانات بتطوف الشوارع و الاسواق و العاب ناريه و كانت بتتفرق العديات و بتتاكل الفاكهه و بالذات الرمان و البطيخ و البلح و السفرجل و العناب و الهريسه المعموله من اللحمه و لحم الفراخ [1].

فى عصر الدوله المملوكيه كانت الشوارع بتتزحم فى عيد النيروز و بيتعمل كرنفال كبير يلف القاهره حوالين واحد بيسموه " أمير النيروز " [2] ، قاعد على حمار وداهن وشه بالجير أو الدقيق وعلى دماغه طرطور طويل. والناس اللى حواليه كانوا بيمسكوا جريد أخضر وسعف نخل وشماريخ بلح. يوم العيد ده البلد كات بتبقى هايصه و والى الشرطه ماكنش بيتدخل وكان بيسيب كل واحد يعمل اللى عايز يعمله. و كان الكرنفال بيلف على البيوت والدكاكين ، و كان الجدع اللى قاعد ع الحمار بيطلب من أصحابها فلوس واللى مايدفعش كان بيتشتم ويرشوا عليه مايه. وكانت الناس بتتجمع فى الشوراع و يضربوا بعض بالبيض ويرشوا مايه على بعض. يوم عيد النيروز كان المصريين بيعملوا حلويات زى الهريسه (البسبوسه) ولقمة القاضى ، و كانوا بيتبادلوها زي ما بيعملوا دلوقتى فى كحك العيد ، و كانوا بياكلوا فواكه معينه زى البطيخ والخوخ والبلح.

فى عصر الدوله المملوكيه المصريه كان فيه فى مصر تلاته وخمسين نوع من الحلويات على أقل تقدير [3]. مع مرور الأيام وتنقل مصر من عصر لعصر العيد ده ومظاهره إختفوا.

عيد النيروز المصرى هو راس السنه المصريه او القبطيه و غير عيد النيروز الفارسى اللى بيحتفل بيه فى ايران فى بداية فصل الربيع بمناسبه السنه الفارسيه الجديده.

فهرست[تعديل]

  1. المقريزى ، اتعاظ الحنفا ، ج2/18/
  2. جاستون ڤييت ، 93
  3. عبده قاسم،320

مراجع[تعديل]

  • جاستون ڤييت، القاهرة مدينة الفن و التجارة، عين للدراسات والبحوث الانسانية و الاجتماعية، القاهرة2008
  • المقريزى : اتعاظ الحنفا بأخبار الائمة الفاطميين الخلفا ( 3 اجزاء)، الهيئه العامه لقصور الثقافه ، القاهره 1999.
  • المقريزى: المواعظ و الاعتبار بذكر الخطط والآثار (4 أجزاء)، مطبعة الأدب، القاهرة 1968.
  • قاسم عبده قاسم (دكتور) : عصر سلاطين المماليك - التاريخ السياسى والاجتماعى، عين للدراسات الإنسانية والاجتماعية، القاهرة 2007.‏