محمد مأمون الشناوى

من ويكيبيديا، الموسوعه الحره
اذهب إلى التنقل اذهب إلى البحث

الشيخ محمد مأمون الشناوى ( الزرقا، محافظة دمياط، 10 اغسطس 1878 - 4 سبتمبر 1950 ) ، شيخ الازهر من 18 يناير 1948 لغاية وفاته فى 4 سبتمبر 1950.

اتولد سنة 1878 فى قريه اسمها " الزرقا " فى محافظة الدقهليه. ابوه كان من علما الازهر و اخوه سيد الشناوى اتخرج من الازهر و اشتغل فى القضاء الشرعى و رأس المحكمه الشرعيه العليا و هو ابو الشعرا مأمون الشناوى و كامل الشناوى.

دخل محمد مأمون الشناوى الكتاب و بعد ما حفظ القرآن و اتعلم القرايه و الكتابه دخل الازهر و درس فيه لغاية ما أخد شهادة العالميه سنة 1906. اتعين بعد ما اتخرج مدرس فى معهد اسكندريه الدينى و بقى امام للسرايا الملكيه. فى سنة 1934 بقى عضو فى جماعة كبار العلما و فى سنة 1944 اتعين وكيل للجامع الازهر و رئيس لجنة الفتوى فى الازهر.

اتولى مشيخة الازهر فى 18 يناير 1948 و اهتم ببعتان بعثات من الازهر للخارج وبعت بعثه على انجلترا لدراسة اللغه الانجليزى على اصولها ، و فتح الازهر للطلبه الوافدين من بره مصر. ضغط على الحكومه المصريه عشان تلغى الدعاره الرسمى من مصر لغاية ما صدر فى سنة 1949 الامر العسكرى نمره 76 بإلغاء الدعاره الرسميه و قفل بيوت الدعاره، و لما صدر قرار تقسيم فلسطين اصدر بيان شارك فيه علما الازهر يطالب بالدفاع عن فلسطين و بيقول فيه : " إن قرار الأمم المتحدة قرار من هيئة لا تملكه وهو باطل جائر ".

كرمته مصر بوسام العلوم والفنون من الطبقة الأولى بمناسبة الاحتفال بالعيد الألفى للازهر.

شوف كمان
سبقه
الازهر
لحقه
مصطفى عبد الرازق الفتره: 1948 - 1950 عبد المجيد سليم البشرى

مصادر[تعديل]

  • المصرى اليوم، عدد 2045 ، 18 يناير 2010.