لهجه سوريه

من ويكيبيديا، الموسوعه الحره
Gardenology-IMG 7881 hunt10aug.jpg

لهجه سوريه, هى اللهجه المستعمله فى التخاطب اليومى بين معظم السوريين و ممكن تقسيمها بشكل عام فى عيلتين, الاولى اقرب للهجه العراقيه و التانيه اقرب للهجه الشاميه. اللهجه السوريه بشكل عام هى نتيجه تزواج بين اللغه الآراميه و السريانيه اللى هيا لغه سوريا قبل الاستعراب و حسب بعض الباحثين نص مفرداتها على الاقل سريانيه الاصل.[1]

نتيجه علاقتها مع اللغه السريانيه و تقاربها مع اللهجات المجاوره فى انحاء الشام, يمكن تصنيف اللهجه السوريه ضمن اللهجه الشرقيه اللى معروفه بالشاميه المنتشره فى بعض مناطق لبنان و الاردن و فلسطين و تحديدا نابلس اللى بتتسمى دمشق الصغرى.

الاقسام الرئيسيه[تعديل]

  • اللهجات المصنفه ضمن اللهجه الشاميه:
    • لهجه حلبيه, بتنتشر فى مدينه حلب, و ريفها و ادلب, و فيه بعض التمايز اللفظى لريف محافظه ادلب.
    • لهجه جبليه, بتنتشر فى جبال محافظه اللاذقيه, و محافظه طرطوس, بتتميز بلفظ القاف.
    • لهجه ساحليه, بتنتشر فى مدن الساحل السوري: اللاذقيه, و جبله, و بانياس, وطرطوس.
    • لهجه حمصيه, بتنتشر فى حمص و ريفها, و بتتميز بضم الحرف الاول من الكلام, و تبديل الالف او التاء المربوطه بياء ساكنه فى آخره مثل كبيرى, لُعبى.
    • لهجه دمشقيه, منتشره فى مدينه دمشق و ريفها و كمان فى حماه.[1]
    • اللهجه الحورانيه, و هى منتشره فى محافظه درعا , و الجزء الاكبر من محافظه القنيطره.
    • لهجه جبليه, وهى اللهجه المنتشره فى محافظه السويداء, بشكل أساسى تتميز بلفظ الحروف العربيه كالقاف والضاد.
    • اللهجه الحواضريه, و هى لهجه منتشره فى محافظه حماه و خاصه فى منطقه الحاضر.
  • اللهجات الشرقيه المصنفه ضمن اللهجه العراقيه:
    • اللهجه العربيه النجديه بين القبائل السوريه, خصوصا فى دير الزور.
    • لهجه رقاويه, فى محافظه الرقه, و شرق محافظه حلب فى منبج.
  • لهجه ماردليه, فى محافظه الحسكه, و هى الاقرب للسريانيه.

اللهجه اليبروديه: نسبه لمدينه يبرود فى القلمون و هى قريبه من اللهجات اللبنانيه

فى الغالب لما حدا يتكلم من غير السوريين عن "اللهجه السوريه" بيكون قاصد لهجه مدينه دمشق المعاصره لانها المستخدمه فى الدبلجه و المسلسلات.

التاثر بالسريانيه[تعديل]

عربيه سريانيه سوريه
رمى شلف شلف
ماء مايو/مى
يد ايدِ ايدْ أو يد
خارج بار برّا
داخل جاو جوّا أو داخل
متى؟ ايمت؟ ايمتا أو متى
حارس نوطور ناطور
نعم! ايه/ان! ايه!
هذه هوديه
هؤلاء هولن هَذول
عائله/آل بيت/بيث بيت
منزل/دار/بيت بيت/بيث بيت / دار
غبى غوشمو غشيم[2]
أيضًا أوف أوف
انظر/للاشاره ليك/ليكا ليك / شوف

اللهجه[تعديل]

الكلمة المعنى
بدّي أو ودي أريد
شو ؟ أو شنو ماذا؟
شلونك؟ أو شحالك؟ /شخبارك/اش اخبارك؟ كيف حالك؟
شلون؟ أو شكون؟ كيف؟ (للاستفهام والتعجب)
تئبرني دعاء ويعني (أفتديك بروحي)
هون أو هين/هنا هنا
بريّ عليك برافو عليك/أحسنت!
شِنّوو لأنهُ
أبضاي رجل يعتمد عليه
زقرت/زكرت رجل يعتمد عليه
هلأ أو هسه/هسع/الحين الآن
شو عليه أو ليه لا لا بأس!
يامو أو يما يا أمي
يابي (دمشق) / يوب (حلب) / أبوّي (اللاذقية) يا بويا (البادية والرقة) يا أبي
أنو أنهُ
ولي على قامتي/آمتي دعاء على النفس عند حدوث مشكلة
يلا يا الله وهي بمعنى هيّا بنا
شبيك؟ او علامك؟ (في لهجة أخرى) ماذا بك؟ للسؤال عن الحال
روح أو (درمل) اذهب
يا زلمه أو يا رجال يا رجل
شوفي مافي ما آخر الأخبار

مصادر[تعديل]

  1. أ ب اللهجه السوريه, رابطه أدباء الشام, 19 يناير 2014. Archived 26 April 2015[Date mismatch] at the Wayback Machine.
  2. فى السريانيه غوشمو أى جسم, فالمصطلح يعنى "جسم بلا عقل".