لوجوس

من ويكيبيديا، الموسوعه الحره
روح على: استكشاف، تدوير

لوجوس (يونانى:‏ λόγος;‏ انجليزى:‏ Logos) هى من اكتر الكلمات اهميه و غموض فى الفلسفه و الاديان. اول من استخدم الكلمه دى هو الفيلسوف اليونانى هيراكليتوس. لوجوس ليه اكتر من معنى زى ”الخطاب, اللغه, العقل الكلى, كلمة الإله“ و معانى تانيه كتير.

معنى لوجوس عند هيراكليتوس[تعديل]

الفيلسوف الغامض هيراكليتوس كان اول واحد استخدم اللوجس و اهتم جدا بيه و اعتبره القانون الكلى للكون و قال ”كل القوانين الانسانيه بتتغذى من قانون إلهى واحد, عشان دا يسود كل اللى عايزه و يكفى للكل و يسيطر على الكل“. الكلام دا واقف عليه فلاسفه تانيين و الرواقيين و قالوا ”ان العقل او اللوجوس هو المبدأ الفعال فى العالم, وانه سبب الحياه و انه اللى بينظم العنصر السلبى فى العالم و انه الماده“.

معنى لوجوس عند فيلون السكندرى[تعديل]

قال فيلون السكندرى عن اللوجوس انه مثال المثل و انه أول القوى الصادره عن الله وانه المنوذج الأول لكل حاجة فى الدنيا. وهو القوة اللى بتحى كل حاجه وتربطها ببعض و ليه علاقه بتكوين الكون والعالم, بس مش خالق دا وسيط بين الخالق و الناس, و اللى بيرشد الانسان و ممكن من خلاله يوصلوا لصلة قويه ما بينهم ومابين الخالق بس اللوجوس دا دايما وسيط بين الخالق و الناس.

اللوجوس فى العهد القديم[تعديل]

فى العهد القديم فى ”سفر الحكمة لسليمان“ بيتوصف فيه الحكمه اللى تقرب من الخالق وبتمشى فى كل حاجه وبتحقق الوحده العالم. وممكن تتصل بالناس المستعدين ليها ولما يحصل كدا اروحهم بتتقدس.