إماله
من ويكيبيديا، الموسوعه الحره
الإماله (تمييل) ظاهره فى لهجات كتيره من اللغه العربى، زى بتاعة الشام و بنى تميم. كانت موجودة فى الأندلس و سابت اثر فى اسامى المدن في الاسپانى. حركة الاماله هى نطق الألف الطويله /aː/ بين \ا\ و \ـيـ\ (بين الفتح و الكسر), [eː] او فى شوية كلام مغربى بتبقى [iː].[1]
الإماله موجوده فى قراءات كتيرة للقرآن، منّها بتاعة حفص (في سورة هود).
مثلا أصل اسم سيڤييا نشأ من الكلمه الايبيرى[2] ”Hispalis“ بمعنى مدينة الغرب, و سماها الرومان ايسپاليس (اسبانى: Hispalis).
اتعرفت سيڤييا باسم ”إشبيلية“ ايام الحكم الإسلامي لاسبانيا باضافة ‹i› و ده بسبب الإماله و نطق [b] \ب\ بدل [p] \پ\ لإن مافيش [p] \پ\ فى النطق العربى و بعد كده فى النطق الاسبانى الـ‹v› بتتنطق [b] \ب\ او [β̞] (قريب من [v] \ڤ\) علشان كده سيڤييا دلوقتى بتتنطق \سيبييا\ او \سيڤييا\.
[تعديل] ملاحظات
- ↑ W. Wright, A Grammar of the Arabic Language, 3rd edition, 1896, vol. I, p. 10. ISBN 1-84356-028-3 (reprint)
- ↑ Iberian of Iberia.
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله. و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
